Ben je ook zo benieuwd hoe het klooster Ons Koningsoord er van binnen uitziet? Vroeger was dit klooster erg naar binnen gekeerd - de Trappistinnen die er woonden waren zelfvoorzienend en leefden geïsoleerd van de buitenwereld. Maar vandaag de dag is het een plek geworden waar alles draait om verbinden en ontmoeten! Ontdek Ons Koningsoord vroeger & nu tijdens een rondleiding met gids.

Scroll naar beneden en meld je aan voor deze rondleiding.

Over de gids

Rini van Roy heeft 7 jaar als conciërge gewerkt in Ons Koningsoord en is, zoals hij zelf vertelt, vergroeid geraakt met het klooster. Rini is erg geïnteresseerd in de geschiedenis van de zusters die er leefden. Over de gebruiken en gewoontes in de voormalige abdij heeft hij de afgelopen jaren veel kennis opgedaan. Deze kennis wil Rini graag met je delen via de rondleidingen in en rondom het klooster.

"Geweldig, de bevlogenheid waarmee Rini ons mee door de tijd nam en de wijze waarop hij zich heeft ingelezen in het kloosterleven waren aanstekelijk. Zeer de moeite waard."
~ reactie van een deelnemer

Vertrekpunt rondleiding

De rondleiding start om 13.00 uur vanuit de Bibliotheek; alle deelnemers en de gids treffen elkaar bij de leestafel.

Een rijke geschiedenis

De abdij Onze Lieve Vrouw van Koningsoord is in 1937 gesticht in het Brabantse Berkel-Enschot, vanuit de Belgische trappistinnenabdij Notre Dame de la Paix in Chimay. Na jaren van voorbereiding werd het klooster op deze plek gebouwd door de monniken van abdij Koningshoeven.

De zusters die woonden in de voormalige abdij van Ons Koningsoord, hoorden bij een oude kloosterfamilie: de trappistinnen - genoemd naar het klooster van La Trappe. De cisterciënzer monniken en nonnen leven voornamelijk in eenzaamheid en stilte; de grote monniken hebben stilte uitgelegd als "de taal van bevrijding, verlichting of vereniging met God”. De cisterciënzers hebben hierdoor een eigen gebarentaal ontwikkeld. Het is een compacte, elegante taal. Deze gebarentaal vindt haar oorsprong in de middeleeuwen, met een eigen grammatica, uitdrukkingswijzen en gewoontes die afwijken van de gewone doventaal.

De zusters schreven elkaar ook briefjes met zakelijke mededelingen om overbodig gepraat te voorkomen, maar ze gingen niet geforceerd om met de stilte. Er was zelfs een cisterciënzer zuster die vond dat het eten op haar bord haar veel vertelde. Omdat er tijdens de maaltijden in de Refter niet gesproken mocht worden, had deze zuster hele conversaties met zichzelf over het eten. Zij noemde dat; 'de taal van het eten'.

Op Initiatief van de Bibliotheek Berkel-Enschot en Woonlandschap Ons Koningsoord in samenwerking met Heemkundekring De Kleine Meijerij.